woensdag 27 januari 2016

Wonderful life


Bam! 2 noten van dit nummer en ik word meteen terug gekatapulteerd naar de jaren 80. Naar een hele specifieke periode.

Het nummer wordt zelden gespeeld op de radiozenders waar ik naar luister, maar vandaag werd het gedraaid naar aanleiding van het overlijden van de zanger. Dat op zich is uiteraard triest, maar voor mij roept het nummer sowieso al bijna 30 jaar weemoedige gevoelens op, omdat het mij doet herinneren aan een moeilijk moment uit mijn kindertijd.



Het was ooit de openingsdans van mijn tante 'bientje'. Tante 'bientje' is de jongste zus van mijn vader, die nog thuis woonde toen ik bij meme en pepe was op vakantiedagen of toen mijn ouders een avondje weg moesten. Zij speelde spelletjes met mij, nam me mee naar het speelpleintje op de vestingen, … Geweldige momenten dus met 'bientje': iemand waar ik naar opkeek en ook telkens naar uitkeek om te zien. Nog altijd trouwens.


Maar goed, openingsdans ... waarom is dat een moeilijk moment?
Wel, een openingsdans: dat betekent trouwen. En trouwen, dat betekent dat je bij je man gaat wonen. En dat betekent dus niet meer thuis, bij meme en pepe, waar ik vaak was. Bovendien trouwde ze met een Waal, en ging ze dus in een ander landsdeel gaan wonen! Wat de kansen om haar geregeld te zien nog verkleinde ...


Het liedje staat dus symbool voor mijn afscheid van mijn tante 'bientje'. In mijn herinnering zie ik haar ook de trap naar beneden komen bij meme en vertrekken met haar bruidegom, mij huilend achterlaten. Maar aangezien noch mijn ouders noch mijn tante zelf dit specifieke moment herinneren ben ik niet zeker of het echt op die manier heeft plaatsgevonden, of dat mijn hoofd dit ervan heeft gemaakt, met 'Wonderful life' als soundtrack ;-).

Het liedje noemde ik als kind 'het liedje dat bientje heeft afgepakt' (ok, beetje dramaqueen). Maar nog steeds, zovele jaren later, wanneer ik het liedje hoor, dan word ik altijd een beetje ambetant vanbinnen. Enerzijds wil ik het zo snel mogelijk wegzappen (zoals ik jaren gedaan heb!), maar anderzijds wil ik het ook volle bak over mij laten komen. Zoals deze morgen, in mijn auto, met nog drie kwartier om te bekomen van de krop in de keel en de prikkende ogen.
 

En ik bedenk dat het tijd wordt om nog eens af te spreken met tante Bientje :).

6 opmerkingen:

  1. Hoewel het een beetje triest is toch een mooi verhaal. Toch veelzeggend dat bepaalde songs aan bepaalde gebeurtenissen doen terugdenken.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. zo schattig :-)
    dan ben je toch benieuwd aan welke liedjes je eigen kinderen later herinneringen gaan hebben hé :-)
    x

    BeantwoordenVerwijderen
  3. oh zeg :) fijn wel, hoe sommige liedjes, geuren, plekjes,... je zo terug katapulteren naar vroeger!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ahh, ja, ik ook altijd onder de indruk van dit nummer, slik. Niet met een speciale reden overigens. Mooie herinnering van jou! En dank voor het delen, ik wist het niet. Tragische dood, triest hoor :(

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik vind het vooral een lief en schattig verhaal, en ook wel ontroerend... Spreek maar gauw af met je tante bientje!!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Dit is te schattig voor woorden!

    Bijzonder toch hoe bepaalde liedjes je aan passages uit je leven doen herinneren.

    xx

    BeantwoordenVerwijderen