vrijdag 15 januari 2016

Wat er mis is met ons huis

Et voilà, de bouwaanvraag werd ingediend. Shit is getting real: wij gaan verbouwen.
Een fase waar we door moeten, maar dat hopelijk alle mentale en financiële kopbrekingen waard zal zijn.

We kochten ons huis eind 2007 en verhuisden begin 2008. Toen we het voor het eerst kwamen bezichtigen, voelden we meteen de klik: dit ging het huis worden waar we ons gezin (toen nog 1 kindje) groot gingen brengen. Het feit dat het zonlicht perfect binnenkwam in de gang waar we eigenlijk verliefd op werden, zal wellicht de doorslag gegeven hebben. We deden de avond zelf nog een bod en dit werd de dag nadien aanvaard.

Het was een huis 'met potentieel' zoals ze dat dan zeggen: stevig huis, grote ruimtes, 2 volle verdiepingen met ruime kamers en daarboven een zolder (toen nog) rechtstreeks onder de dakpannen. Achteraan een hoop 'koterijen' en een ruime tuin. De keuken was een jaar of 10 oud, maar wel effen wit (zie foto hieronder) en daar konden we mee leven. Dat er geen afwasmachine bijzat was, en is tot op vandaag nog steeds spijtig ;).

Mits een paar opfrissingswerken konden we er 'meteen' in. Opfrissingswerken, die uiteindelijk wel wat meer werden dan initieel gepland:
- nieuwe elektriciteit boven en uiteindelijk ook beneden
- een paar laagjes witte verf op de donkerbruine ramen en binnendeuren
- nieuw behang
- laminaat boven
- verwijderen traplift (waar we op onze oude dag misschien nog spijt zullen van krijgen :) ).
Al bij al vrij beperkte investeringen die het huis toch een frissere uitstraling konden geven.

In de loop der jaren deden we zo weinig mogelijk kosten, waarvan we wisten dat het verloren kosten gingen zijn. Wat we wel hebben gedaan:
- afbreken van de koterijen achteraan en nieuw gras;
- een volledig nieuw dak met daaronder onze 'master bedroom' (de geplande inbouwdressing is er echter nog altijd niet);
- de ramen met enkel glas werden vervangen;
- en samen daarmee ook de voordeur.

En nu is de tijd aangebroken voor de 'echte' verbouwingen, van het genre waarbij je gans je boel mag inpakken om ergens anders of, zoals in ons geval, boven te gaan wonen. Dat is dan ook meteen het nadeel van verbouwen als je reeds in het huis woont. We hebben echter nooit getwijfeld bij aankoop dat we gingen wachten met die verbouwingen. Sowieso was er het budgettaire aspect, maar het is ook een voordeel als je je huis door en door kent: wanneer valt het licht waar binnen? hoeveel oppervlakte heb je eigenlijk nodig? wat willen we behouden? wat zeker niet? ...

Ik weet 1 ding: hadden we meteen verbouwd, dan hadden we zeker beslissingen genomen die we nu niet meer genomen hebben. Bijvoorbeeld: paar meter uitbouwen en weg met die trap; twee zaken waar we inmiddels op zijn teruggekomen. Ik zeg niet dat het nu perfect zal zijn, maar er is in ieder geval meer over nagedacht.

Maar goed, wat is er nu eigenlijk mis met ons huis? Hetgeen waardoor we meteen, maar echt meteen, wisten dat we hier ooit gingen moeten verbouwen:



  

Het gaat dus over de muur, die doorloopt over de breedte van ons huis en die ons elk zicht op de tuin wegneemt. Zowel vanuit de living, als vanuit de keuken. En dat is dat spijtig. 


Spijtig ...
... omdat onze kinderen zelden willen buiten spelen, tenzij wij ook buiten zijn. Omdat ze ons niet zien.
... omdat we zelf ook te weinig buiten gaan, omdat we de aantrekking niet voelen van de tuin. Omdat we ze niet zien. En omdat het terras niet werd opgedaan, zolang we nog moesten verbouwen, en het terras dus ook niet aantrekkelijk is.
... omdat die muur ook teveel belet om buiten te eten, omdat je net iets teveel moet tsjolen met je borden, bestek, eten, drank, ...
... omdat de muur en het achterliggende waskot soms teveel belet om mensen uit te nodigen in de zomer, omdat die door het waskot naar buiten moeten. Een mega groot waskot waaraan tot nu toe geen kosten werden gedaan en dus ook niet meer om aan te zien is.

Kortom, een muur die verkeerd staat, en dus ook moet verdwijnen, met een volledige nieuwe inrichting tot gevolg. Maar een muur die ik - mezelf kennende - ook wel zal missen. Want het huis waarin we onze baby's en kruipertjes zagen evolueren tot schoolgaande kindjes zal sowieso niet meer hetzelfde zijn. En ik zal daaraan moeten wennen. Dus ik ga toch nog wel een beetje genieten van de komende maanden, voor de hamer er definitief ingaat.

14 opmerkingen:

  1. wij deden ook zo zware verbouwingen toen mila bijna 2 was. Het is effe afzien, maar het is het wel waard! courage vriendje!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Na een jaartje verbouwen genieten wij nu van een huis met veel licht en ruimte. Het was het allemaal waard.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Dat van dat wennen kan ik zeker begrijpen... Toen onze verbouwing na de schilderwerken helemaal af was, voelde ik opeens een 'gemis'. Ik kon het niet thuiswijzen en was (ben) echt wel zotcontent met ons 'nieuwe' huis, maar toch had ik af en toe dat ambetant gevoel. Toen ik mij eens een avond bezig hield met de voor en na-foto's besefte ik dat ik eigenlijk de spullen waarmee onze kinderen groot geworden zijn (ze stonden beiden voor de allereerste x op hun voetjes aan onze oude salontafel vb) miste. Uiteindelijk heeft dat gevoel plaats gemaakt voor contentement en halen we samen soms herinneringen op aan 'vroeger' (toen we ook nog geen vaatwas hadden :) ). Geniet nog van de laatste maanden in jullie vertrouwde stekje, geef jezelf enkele maanden tijd om te wennen aan jullie nieuwe huisje en vooral: probeer niet teveel te stressen (believe me: uiteindelijk komt steeds alles goed) en geniet van deze intense kampeerperiode. Het wordt zeker en vast een boeiend avontuur! Lieve groet, Els

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Succes! Wij zaten vorig jaar in de verbouwingen voor net dezelfde reden. Ondertussen kunnen we genieten van het zicht op de tuin terwijl we aan tafel zitten. Ik kan je maar 1 raad geven: denk aan het resultaat!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. yep, wij gaan er nu door, al zes maanden bezig, nog zeker zes te gaan. Uitbouw en opbouw, blijven wonen, met drie kids. Dolle pret, I can tell you that... Maar nu de nieuwe keuken er in staat kijken we er weer heel wat positiever tegenaan :)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. wow, spannend!! Hier ook heel veel verbouwingen, vorig jaar de badkamer, al duurde dat gelukkig 'maar' 3 maanden, wat ik lang genoeg vond met een kind van 1 en 3, met een bouwvakkerswc op de koer, en geen bad... Maar nu is het wel zalig :-) en ik herken het ook van dat buiten-gevoel. we hebben een reusachtige tuin in feite, maar zien 'm ook niet, en de kids hebben oa daaroor ook veel minder zin om buiten te spelen, en ikzelf ook. ik herken me helemaal in elke reden die je schrijft. Je zal dus blij zijn met je verbouwing, ondanks dat dubbele gevoel! Wij gaan nu tijdelijk verhuizen naar het buitenland, maar als we terugkomen ook eens goed nadenken over hoe we het hier verder zien, dan wel of we andere oorden zoeken (niet alleen owv die tuin hoor ;-) ). In elk geval heel veel succes!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Wij ondergingen die fase ook en ik raad het eigenlijk niemand echt aan, maar soms kan het niet anders natuurlijk. Achteraf is het het allemaal waard, maar het is toch even door een zure appel bijten. Die tuin is toch te mooi om te verdoezelen achter een muur, dus ik geef jullie groot gelijk! Heel veel courage nog!

    http://tussensoepenpatatten.wordpress.com

    BeantwoordenVerwijderen
  8. stoer! Verbouwen lijkt mij het ergste wat er bestaat... Succes!
    (Wij staan op het punt om onze tuin te laten doen, ik heb er al slapeloze nachten van gehad. Ik ben echt geen held in die dingen... :-))

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Wij hebben in een klein jaar, denk ik, heel onze benedenverdieping verbouwd - vloerverwarming, vloeren, nieuwe keuken, bijbouw, terras vergroten, noem maar op, alles eigenlijk. Ik was zwanger van kind 3, en de kinderen waren 2 en 4 jaar of zo. Dat was niet altijd even simpel. Maar als ik zo eens veel tijd heb, en ik overloop op de blog al die verbouwingen van begin tot eind, en ik kijk nu om me heen, dan denk ik: so worth it! Ondertussen hebben we er al bijna 6 jaar plezier van!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Jui!!! we are in this together! Onze bouwaanvraag is ook binnen. volledigheidsonderzoek afgerond (en de eerste factuur van 't stad ook binnen, na die van de architect die wel braafjes hebben betaald).
    Ondertussen al 4 aannemers gezien die nu hun prijs(je > hopelijk ;-) ) maken, gisteren een keuken gaan kiezen (2e winkel en ik denk dat dit het wordt!), de veiligheidscoördinator, EPB-verslaggever en keurder voor de riolen is al aangeduid.
    Nu nog die verdomde bank eens op hun knieën krijgen ;-)

    Veel succes!!

    BeantwoordenVerwijderen
  11. I feel you. Wij zijn gestopt met zoeken naar een huis & hebben besloten mijn lief zijn huis hier te maximaliseren/efficiënter in te delen en dus... de volledige drie verdiepingen helemaal aan te pakken. Ik voel dus echt met je mee. Maar, alles zal na de verbouwingen zoveel beter en schoner zijn. ps: ik zou moorden voor uwen tuin. :o

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Spannend! Succes - het resultaat zal super zijn!

    BeantwoordenVerwijderen
  13. I feel you, toch een beetje! Wij hopen nog voor de zomer onze boven 'opnieuw' te doen en ik krijg daar al stress van. Wat zou dat geven met dergelijke verbouwing?
    Eens het allemaal achter de rug is, wordt het wel genieten: dat is zeker! Alvast heel veel succes! x

    BeantwoordenVerwijderen