donderdag 3 november 2016

Het 5:2 dieet: vasten om te kunnen feesten

Ik vertelde eerder eens dat ik het een paar maanden geleden voor het eerst aandurfde om te gaan 'vasten'. Vasten, zoals in het 5:2 dieet waarbij je gedurende 2 dagen per week slechts 500kcal eet, en de andere dagen normaal.
Mijn gewone 'opletten in de week' was immers niet genoeg om te compenseren voor de vele etentjes, drinks, feestjes, … die er in die periode allemaal op de planning stonden. Het vasten hielp in die periode om op gewicht te blijven.

Toen kwam de zomer en werd er niet meer gevast. Op reis had ik mijn weegschaal mee, maar na een paar dagen durfde ik er al niet meer op te staan. Schrik om niet meer te genieten van mijn reis, and 'you only live once' en al, dus waarom zou ik er dan opstaan en mijn humeur verpesten?

Na de reis lette ik een paar weken heel goed op en bleek de confrontatie met de weegschaal mee te vallen.
Dus ik dacht: "het is dus toch mogelijk om me niet dagelijks te wegen, en dus niet telkens alle bijhorende emoties te beleven, en toch op gewicht te blijven". Dus vanaf dan ging ik me nog 1x per week wegen: de vrijdag.

Probleem is: bij mij werkt dat dus niet. Er is altijd een reden waarom ik op vrijdag denk: "Het gaat niet goed zijn, ik voel het, ik zie het in de spiegel. Dus ik ga kwaad zijn, ik ga triest zijn, en het is juist weekend. Dus ik ga komende week extra goed opletten en zal me dan wegen. Dan verpest ik nu mijn weekend niet".
Maar dat opletten, dat begint dan pas weer vanaf de maandag. Want de volgende vrijdag is nog zo veraf. Waardoor ik me in het weekend nog net iets teveel laat gaan omdat het misschien toch wel zal meevallen. Want die broek past in principe nog altijd.

Dus op een moedige vrijdag woog ik me nog eens, na een veel te lange periode voor mijn doen, en voilà, zoals verwacht: 2,5kg erbij. Pas op, dat is nu geen ramp hé, niemand ziet dat (hoop ik) maar ik voel dat wel. 

Maar me niet dagelijks wegen, slechts 'af en toe', dat gaat dus niet voor mij. Het is alles of niets.

De reden waarom het wel lukte na het verlof, is omdat ik dan 100% zeker ben dat ik verdikt ben (zonder dat ik me moet wegen) en ik daardoor gemakkelijker kan opletten. En ook omdat ik een kleed had voor een trouwfeest half augustus waar ik zeker in moest passen :).
Maar als ik het niet 100% zeker ben, dan is het ook niet 100% nodig dat ik een aantal zaken moet minderen laten.


Toen ik eindelijk het boek van Lien kon lezen, herkende ik me perfect in haar verhaal.
Ook zij schreef dat wanneer ze zich een periode niet weegt, het meestal een teken is dat ze niet goed bezig is. Voilà.
En dat sommige mensen uit zichzelf compenseren door wat lichter te eten na zware eetdagen. Maar niet iedereen. Voilà.
En dat sommige mensen soms een bodemloos vat zijn, en kunnen blijven eten. Voilà.
Voor dat soort mensen kan het 5:2 dieet ideaal zijn: 2 dagen vasten om in het weekend toch een beetje te kunnen feesten. Want 'you do only live once' en al. En als je elke dag naar die pakweg 1500kcal streeft, dan passen frietjes of een hele zak chips daar gewoonweg niet in. Of toch niet zonder schuldgevoel. Of het gevoel te hebben dat je die pas 'verdiend' hebt na een uur te gaan lopen.

Dus dat 5:2 verhaal, dat heb ik weer opgepikt. En mezelf elke dag wegen ook. 
Met zoveel mogelijk relativering en zo min mogelijk drama als het cijfer me eens niet aanstaat. Sowieso geeft het me meer rust dan mezelf continu langs alle kanten in die spiegel te bekijken om te schatten hoeveel ik nu wel zou wegen. Ik zou ondertussen toch moeten weten dat ik een controlefreak ben die cijfers nodig heeft - what was I thinking?

En dat boek van Lien, dat is een aanrader. Duidelijk, vol tips & tricks, eerlijk geschreven en nog mooi vormgegeven ook. Ik las in het verleden andere 5:2 boeken maar die waren vrij wetenschappelijk en met teveel nadruk op de gezondheidsvoordelen (want die zijn er ook!).


En het is echt waar: het vasten gaat alsmaar makkelijker. De eerste is de ergste. In het begin at ik een licht ontbijt en dan 's avonds een slaatje. Nu probeer ik niet te ontbijten, en ik heb de indruk dat ik dan overdag minder honger heb. En zo hou ik iets meer calorieën over voor diner + dessertje. En als het echt niet gaat, dan drink ik 's middags soep. En voor de rest veel water, koffie (zwart) en kauwgom. Veel kauwgom :).
PS: Er is trouwens ook een fb-groep waarbij je tips en steun kunt vinden.

zaterdag 1 oktober 2016

Sportiviteiten

De afgelopen 2 weken waren – volgens mijn horloge – mijn meest sportieve weken ooit. En eigenlijk was het ook wel zo. Er was bijna geen enkele dag dat ik niets gedaan heb.


Ik vermelde al eens dat ik ging meedoen aan de 2-week ‘Back to club’ challenge van Decathlon. Ik zag het passeren op Facebook en na een extra aansporing van Walkie Talkie heb ik me ingeschreven. Ik wist niet goed wat ik moest verwachten, hoe intensief het zou zijn.
Om de 2 dagen werden er video’s op ons los gelaten, waarvoor we ofwel een springtouw, een kettlebell of een sandbag nodig hadden. Allemaal klein materiaal dus, wat niet veel plaats inneemt en ook niet duur is in aankoop. Ik had nog nooit een work-out video gedaan, maar ik vond het eigenlijk wel leuk. En vooral makkelijk dat het thuis kan op eender welk moment.

De video’s bestonden telkens uit een 5-6tal oefeningen, die je na elkaar uitvoert, en dit videootje moest je 3x herhalen. Het enige nadeel hierbij was dat de muziek dan ook telkens dezelfde was, maar ok, ik had ook zelf andere muziek kunnen opzetten natuurlijk want de video’s zijn zonder spraak. Er was ook een opwarming en cool down-video, waardoor je in totaal een klein halfuurtje bezig was. Ik was een beetje beperkt met het springtouw (klein wonen en al), maar ik kan ook springen met een denkbeeldig springtouw (goed hé :-)).


Ik ga zeker in de toekomst nog van die sessies doen, op YouTube zijn er massa’s te vinden, maar ook bij Decathlon, op hun site of via de e-coach app, waarbij je vooraf kunt filteren op het type materiaal dat je voor je hebt en dan een reeks oefeningen kunt bekijken.

In het weekend na de eerste week, met reeds wat stramme spieren van al die squats en lunges, was er ook het Belmodo Fit Summit event. Ik had me een tijdje geleden al ingeschreven om op zondag te gaan. 



Het ging door bij Leander personal training, met allerhande workshops en infosessies. We kozen voor een sessie over voeding, een yoga sessie gericht op de rug, een kettlebell work-out en een '3D booty-shape-work-out' die mij tot 3 dagen erna stijve spieren bezorgden. 

Foto Leander personal training
Ook zij wezen op het nut van klein materiaal en eigen lichaamsgewicht bij het fitnessen. Het is zeker niet nodig om grote dure fitnesstoestellen te kopen wie thuis van start wil gaan. Integendeel, variatie is super belangrijk om je spieren ‘alert’ te houden en klein materiaal is dan ideaal.

In de tweede week maakten we met een paar collega’s eindelijk eens werk van ons fitnessabonnement. We spraken er al lang over, maar nu hebben we eindelijk de stap gezet. Ons bedrijf is gelegen naast een fitness-centrum, en het is eigenlijk zonde om daar geen gebruik van te maken. Onze lunchpauzes zijn goed besteed, en dat vermijdt sporten op onmenselijk vroege uurtjes of ’s avonds laat. En we vlogen er meteen in met 2 bezoekjes deze week.


Halfweg de tweede week werd ik ook nog verwacht bij Decathlon head office, voor een demo-sessie over de Shape booster legging en een bijhorende work-out.



De legging werd ontwikkeld om cellulitis aan te pakken, uiteraard op langere termijn. De broek heeft zones met noppen aan de binnenkant, ter hoogte van de billen en bips, en die noppen zorgen voor extra stimulatie tijdens het sporten. Het voelde wat vreemd om aan te trekken, maar eenmaal je de broek aan hebt, voel je het eigenlijk niet meer. De broek zit heel strak, zeker ook rond de buik waardoor het een verplattend effect heeft (woehoew J). Ben in elk geval benieuwd naar het resultaat op lange termijn. Ik hou jullie op de hoogte. Misschien moet ik alvast een ‘voor’ foto trekken ;-).




En nu weer terug naar een normale – weliswaar vernieuwde sportroutine:
Mét hier en daar een work-out videootje om de spiertjes te verstevigen en te shapen :). 

Bedankt Walkie Talkie en Decathlon!

woensdag 21 september 2016

Tegelijkertijd

Bedenkingen na een dikke maand verbouwen:

-   Klein wonen
Af en toe denken dat het toch wel krap is om volk te vragen, een wasrek te zetten, te strijken, … en hopen dat we ten laatste in het voorjaar terug naar beneden kunnen.
Tegelijkertijd genieten van de kleine gezellige ruimtes, die niet veel onderhoud vragen en een continu kotgevoel oproepen. En nu al weten dat je die periode ‘dat we boven woonden’ later zult koesteren, en bij momenten zelfs zult missen, omdat het weer een afgesloten periode zal zijn in ons leven.

-   Tijd
Bedenken dat het voorjaar nog zo veraf klinkt.
Tegelijkertijd beseffen dat we daar al 6 weken zo wonen. En het (tot nu toe) voorbij gevlogen is.

-   Herfst/winter
Weten dat verbouwen in de herfst/winter niet ideaal is. Zal alles wel goed uitdrogen? Zal het geen modderpoel worden achteraan? …
Tegelijkertijd beseffen dat boven wonen in de herfst/winter veel gezelliger is dan in de zomer. Buiten is het donker dus hoeven we geen hartzeer te hebben dat we geen bbq’tje kunnen houden. En dichter op elkaar zitten is leuker als het onder een dekentje kan.

-   Slapen
Het soms onhandig vinden dat we de slaapkamer moeten binnengaan met het licht van de iPhone, omdat de kindjes al slapen. Op een meter van elkaar dan nog, waardoor ze meestal niet voor 21u30 in slaap vallen nadat we hen 4x hebben toegeroepen dat ze moeten slapen. En onze kamer altijd slordig oogt, omdat hun tientallen knuffels en boekjes rond hun bedden liggen.
Tegelijkertijd genieten van hen te horen lachen, fluisteren, voor elkaar te zorgen, en weten dat ze gaan moeten afkicken, als ze weer elk apart gaan moeten slapen. En onze kamer weer zo groot en leeg zal lijken.

-   Gerief
We deden heel veel gerief weg tijdens het inpakken, en verhuisden slechts een beperkt aantal spullen naar boven. Na een maand stel ik vast dat de helft van die beperkte spullen nog niet gebruikt werden. En hetgeen op zolder/kelder/garage gestockeerd staat nog niet gemist werd. Behalve het speelgoed. En de blikopener. Maar daar heb je buren voor. Feit is: we hebben teveel gerief en ik moet beter nadenken over wat ik koop.
Tegelijkertijd, als ik in van die leuke winkels kom, voel ik me telkens een beetje zielig omdat ik nu niets impulsiefs mag kopen. Omdat we geen plaats hebben en ik beter zou sparen voor spullen waar goed over nagedacht werd en helemaal zullen kloppen in ons toekomstige Instagram-waardig Pinterest interieur (#wishful thinking :-)).

-   Aannemers
Op een vrije dag is het vloeken als ik om half 8 gewekt word door de aannemer. Of als ik thuis werk is het frustrerend wanneer een drilboor het telefoontje met mijn baas verstoort.
Tegelijkertijd, vind ik het jammer als er geen aannemers zijn als ik thuis ben. Niet alleen omdat er dan geen vooruitgang in de werken zit, maar vooral omdat het dan precies wat eenzaam is in huis, zonder hun werfradio en gelach op de achtergrond.

-   Keuzes
Hele dagen op Pinterest doorbrengen, magazines doorbladeren, op zoek naar inspiratie voor vloeren, keukens, ramen, … duidelijk weten wat je mooi vindt en wat niet.
Tegelijkertijd, moeilijk knopen durven doorhakken. Die vloer? Of toch maar die? Een volledig witte keuken? Of toch maar een marmeren werkblad? Een wijnfrigo? Of niet? Dat metselverband? Of toch maar een ander?

-   Het eindresultaat
300% achter de plannen staan, blij zijn om vooruitgang te zien, in de toekomstige keuken en living staan en het allemaal voor me zien. Een vreugdedansje doen omdat we veel meer licht gaan hebben, en we eindelijk onze tuin gaan zien.
Tegelijkertijd twijfelen of het resultaat even goed zal zijn als ik het voor ogen heb. En of ik me nog wel thuis ga voelen in mijn eigen huis dat voorheen misschien verouderd was, maar wel gezellig.


Maar: ondertussen besef ik wel hoe snel een mens zich aanpast, en je ‘thuis’ is waar je samen bent en wat je ervan maakt, of het nu in een verouderd huis is, een geïmproviseerd appartementje boven of een spiksplinternieuwe benedenverdieping met plafondhoge ramen. Dus ik heb er wel vertrouwen in :).

Foto Pinterest (VT wonen)
 #sylvieenmiguelverbouwen

woensdag 7 september 2016

WuwS #3

Nieuwe maand, nieuw schooljaar: tijd voor een update.

Het (eeuwige di)eten:
  • In de afgelopen maanden heb ik veel gegeten. Althans, naar mijn normen. En zeker als ik vergelijk met een tijdje terug. Ik let altijd wel een beetje op, daar niet van: 
    • Slechts 1 stukje stokbrood eten bij het ontbijt (in combinatie met yoghurt/fruit) ipv een half stokbrood. 
    • De lunch overslaan om dan 's avonds goed te kunnen aperitieven.
    • Tijdens aperitieven extra veel kerstomaatjes eten om de maag te vullen en zo hopelijk minder chips te eten. Want elk tomaatje is een hap minder chips, toch?
    • Een halve Snickers-ice cream ipv een volledige.
    • Geen menu's op restaurant maar enkel hoofdgerecht.
    • enzovoort
  • Maar dan nog waren de verorberde hoeveelheden eten veel meer dan anders. Met als gevolg dat ik mij in juli/augustus zeker 6 weken aan een stuk niet gewogen heb, uit schrik. Voor velen is dat wellicht een normaliteit, voor mij niet. Ik stond vroeger 's morgens en 's avonds op de weegschaal, wat ik ondertussen afgebouwd heb naar 1x per week. Ik neem altijd mijn weegschaal mee op reis maar wou er deze keer niet op staan. Ten eerste wist ik dat dit mijn humeur zou verpesten, wat jammer zou zijn op reis. Ten tweede wist ik ook dat als ik mij na het verlof meteen weer zou herpakken (inclusief de vastendagen) de schade wel beperkt zou zijn. En dat was ook zo. Drie weken na mijn verlof plakte er nog welgeteld 1 extra kg aan. Daar kan ik mee leven, in ruil voor de talrijke chips, tapas, ijsjes, wijn, cava, gin-tonic, ... 
  • Feit is wel dat mijn hoofd nog steeds veel te veel bezig is met gewicht, calorieën, eten en niet (mogen) eten. Ik kan hierboven wel stoer doen over 'me niet wegen want het komt wel goed', maar ik lag er wel wakker van, wat het resultaat zou zijn na een paar weken minder controle. En ik kan wel luchtig doen over die ene kg, maar ze moet er toch weer af in de komende weken. Of toch zeker tegen de feestdagen, zodat ik dan ook weer veel te veel kan eten ;). 


De work-outs:
  • Het schooljaar is begonnen dus ik kan terug gaan zwemmen op vrijdag! Woehoew! 
  • Ik heb me ook ingeschreven voor de Domyos Back to Club uitdaging van Decathlon. De bedoeling is om terug in het ritme te komen na de zomervakantie en gaat van start op 19 september. Ik heb niet echt het gevoel dat mijn ritme weg is, integendeel, maar ik ben wel altijd op zoek naar afwisseling bij sporten die ik thuis kan doen. Ik doe geregeld mee met YouTube yoga-filmpjes, maar zo echte work-out video's heb ik nog niet gedaan. Ik ben benieuwd! 
  
De kinderen:


  • Het schooljaar is terug gestart, M zit nu in het eerste leerjaar, L in het vierde. Voor L dezelfde meester, dus weinig spanning op dat vlak. Voor M is het een een grote verandering. De ganse dag stilzitten, huiswerk krijgen, ... Maar de eerste feedback van de juf is alvast positief: aangename, gehoorzame werker :). Goed begonnen? 
  • M is ook gestart met voetballen, bij de lokale U7. Ik had het niet verwacht maar vind het super-schattig om hem bezig te zien. En ook wel beetje trots toen hij zijn eerste goal maakte tijdens zijn eerste wedstrijd afgelopen zaterdag :). Soccer mom Sylvie zal wel geregeld gaan supporteren. Allee, als het redelijk weer is ;).


  • M ergert hem de laatste tijd dood aan de acteurs in Thuis die de letter 'h' niet uitspreken: vb. "eel raar" ipv "heel raar". Dan zegt hij "allee mama, weeral verkeerd". Grappig hoe hij daarop let, en eigenlijk heeft hij gelijk. Wij West-Vlamingen worden weleens gewezen op de foute uitspraak van onze g en h, maar de h weglaten is toch ook niet ok, denk ik dan.
  • L is dan weer geërgerd dat ze mee moet naar die voetbaltraining. Want het is te kort om over en weer te rijden, maar ik snap wel dat het voor haar ook niet fijn is om daar rond te hangen. Toch even bekijken hoe we dat kunnen regelen, zeker als het koud en donker wordt.
  • Beide zijn ze blij dat ze 's avonds weer onder het dekentje bij mama kunnen zitten: vroeger donker, frissere avonden, ... en ik geniet er ook van! ik slaag er precies beter in om tot rust te komen wanneer het buiten donker is dan in de zomer.


De verbouwingen:
  • Ondertussen week 4 ingegaan: al de overbodige muren werden uitgebroken, de nodige poutrellen gestoken, de vloeren uitgegraven, beton gegoten, nieuwe afvoer gelegd, begonnen aan nieuwe muren (niet op foto) ... dus so far so good voorlopig.
  • We moeten nu dringend beslissen over materialen. We dachten onze keuze gemaakt te hebben voor de vloer, maar zijn terug aan het twijfelen geslagen ... toch nog maar eens paar winkels bezoeken komende weken. Want de keuken zal ook deels afhangen van de vloer dus kunnen we daar ook niet mee verder zolang de vloerkeuze niet definitief is.  


De series:

  • Het nieuwe TV-seizoen is begonnen, dus kijk ik momenteel iets meer naar andere guilty pleasures dan series (zoals: Zo Man Zo Vrouw, Pink Ambition, Nieuwe Buren, Sorry voor Alles, Kroost, Alloo bij, ... en dergelijke feel-good-brol).
  • Op Netflix kijken we naar 'The Get Down', een serie waar ik even moest inkomen maar nu wel fan van ben!
  • Outcast (Fox) viel uiteindelijk wel mee qua 'scaryness'. De eerste aflevering was de ergste met Exorcist-taferelen. Was wel een beetje ontgoocheld over het einde.
  • Wayward Pines seizoen 2 (Fox) was ook best ok. Fijn dat de serie duidelijk verdergaat op vorige seizoen maar toch verschillend genoeg om boeiend te zijn.
  • Les Revenants seizoen 2 (Canvas): daar zijn we begonnen maar halfweg eerste aflevering gestopt wegens niet meer mee. Er zat toch veel tijd tussen die 2 seizoenen, dus best even een recap van seizoen 1 lezen of bekijken.
  • Ik zag ondertussen ook een 4tal afleveringen van The Family (één) over een jongen die, na jaren vermist te zijn, terug opduikt met alle bijhorende implicaties en twijfels. Doet me beetje denken aan 'How to get away with murder' met de talrijke flash backs die gedeeltelijk informatie prijsgeven. En ik hou daar wel van.

De plannen waar ik komende weken naar uitkijk:
  • Teambuilding met mijn werk, gelukkig een sportieve editie wat ik sowieso verkies boven Ardennen-achtige toestanden waarbij je in touwen moet hangen en joyrides doen en van die zever;
  • De Belmodo Fit Summit, waar ik met mijn bff naar toe ga, en wie weet nog wat bekend volk tegen het lijf loop (nog iemand die gaat?);
  • Het optreden van Moderat eind september;
  • En een paar rustige weekends, met een vriendenbezoekje hier, een babyborrel daar, luie zondagnamiddagen, ...

donderdag 18 augustus 2016

#sylvieenmiguelverbouwen

Halfweg augustus ondertussen. Het verlof zit erop, dus stilaan nemen we terug het ‘normale’ leefritme weer op.

Ondertussen zijn de werken gestart in ons huis. De week na onze zalige reis (waar ik een andere keer op terug kom) stond dan ook volledig in het teken van de verhuis naar boven, en de planning van ons “low-budget pre-verbouwingsfeestje”. 


Zodra we wisten dat de werken zouden starten op 16/8, maakten we een fb-eventje aan en nodigden we familie, vrienden, collega’s uit voor low-budget BYOB feestje: ze mochten geen cadeaus meebrengen, maar wel hun eigen drank voor de avond. Zo was het voor ons betaalbaar, en voor hen ook. Want geef toe, hoe vaak kun je nog een feestje gaan voor de prijs van een fles cava of wijn of paar blikjes cola? Wij moesten ons geen zorgen maken over de juiste hoeveelheden drank (hoeveel zal iedereen drinken van wat?) en iedereen nam zijn overschot weer mee (minder opkuis achteraf).


Decoratie bestond uit slingers van den Action, overschotjes van communie paar jaar geleden, kerstlichtjes die her en der werden opgehangen (ook weer low-budget).



Wij voorzagen chips/kaasjes/ … , een broodjesbuffet en wat snoep/chocolade voor later op de avond. We leenden en huurden wat partytafels, glazen (die we vuil mochten teruggeven) en voor de rest gebruikten we goedkope wegwerpbekers, wegwerpborden etc. (ook weer minder opkuis achteraf).


Ik printte de verbouwplannen uit en gaf aan waar wat ging komen in onze nieuwe indeling, wat de ‘rondleiding’ iets makkelijker maakte :).



Ik gebruikte eindelijk eens mijn transferpapier van Hema om een paar oude t-shirts te bedrukken.  Om de 1 of andere manier ging het wel mis bij het ‘fixeren’: het t-shirtje van mijn dochter kon ik nog net bijwerken met stift, maar mijn eigen eerste versie moest ik wel weggooien. Het fixeren heb ik daarna maar overgeslagen. Het was toch maar voor éénmalig gebruik.



De combinatie van het goeie weer en tijdstip (vrijdagavond in lang weekend) zorgde meteen voor een gezellige partysfeer. Gezien het goeie weer riep ik iedereen nog op om de gekoelde drank mee te brengen in een frigobox, om deze gekoeld te houden. En het was zalig om iedereen te zien toekomen met zijn frigoboxje :).



De muren werden in de voormiddag versierd door de kindjes, die voor de gelegenheid ook een paar vriendjes mochten uitnodigen.



De verhuis naar boven verliep trouwens ook vlot. Veel sorteren, opruimen, weggooien, versleuren naar kelder/garage, … kortom: veel werk, maar vlot.

Een paar beelden om een idee te geven hoe we wonen nu:

* 1 kinderkamer werd ingericht als salon. De kleerkast bleef staan (achter de zetel, niet op foto) en bevat nu alle kleren van beide kindjes. Het pc-tafeltje kocht ik 2de hands voor 10EUR, speciaal voor deze periode.



* 1 kinderkamer werd ingericht als eetplaats/keuken. De kleerkast bleef staan (niet op foto) en bevat bestek/borden/potten/ … alsook stofzuiger, strijkijzer etc en etenswaren.
De frigo+kast werd netjes uit onze oude keuken gehaald en naar boven gesleept.



* In de badkamer kwam het wasgedeelte van onze oude keuken, alsook onze wasmachine + droogkast. Gelukkig hebben we een grote badkamer :).


De kindjes slapen nu bij ons op het bovenste verdiep. Dit is het zicht vanuit ons bed. Misschien hangen we daar nog iets op om hun deel een beetje af te scheiden. Misschien heb ik nog wel ‘wat’ stof liggen uit een naaiverleden ;).


We zijn goed geïnstalleerd in ons ‘appartementje’, en eigenlijk zie ik die komende 4 à 6 maanden wel zitten. 
Allee, het kleiner wonen op zich hé, want over de verbouwingen zelf, daar kan ik nog niet mee over meespreken :). Fingers crossed dat het vlot verloopt.